Aangezien al mijn blog-goesting nu voor 100% in http://www.samenonderweg.be zit, komt er hier voorlopig niet zoveel nieuws meer op.
Ik kan natuurlijk al mijn fans doorverwijzen naar mijn andere blog waar ik, samen met kathleen, blog over onze reis naar Afrika.
Tot later!
Bij ons thuis staat er al maanden een aquarium… zonder vissen. Beetje zielig voor al die vissen in de wereld die zonder thuis zitten.
We zijn specifiek op zoek naar familie van de vis in onderstaande foto. Weet er iemand welke vis dit is?
onbekende vis
Het was zelf een item in het maandagochtendnieuws: “De lentekriebels zijn in het land!”.
14°C en een lekker zonnetje zijn de ideale gegevens voor het allereerste terrasje van het jaar. En waar beter genieten van een frisse Chimay dan in Chimay!
Eigenlijk was het plan om op de ‘lossen boef’ naar Frankrijk te rijden en we zien wel waar we uitkomen. Maar onderweg realiseerden we ons dat een voorlopig rijbewijs beperkt is tot België en dus waren we genoodzaakt Frankrijk gerust te laten en te gaan cruisen in de Ardennen. Meer bepaald in de laars van Henegouwen.
Gezien het nog steeds krokusvakantie was, waren de meeste hotelletjes volzet, maar bij de 5de poging hadden we prijs. Een gepensioneerd vrouwtje had nog één kamertje vrij op haar fermette in Barbençon. Ze bleef maar doorleuteren over haar brocante en haar kinders maar voor de rest een sympathiek madammeke. Vlakbij Barbençon ligt de lac de l’eau d’heure (vrij vertaald als ‘meer met een reukje aan’). Het grootste plasje water in het Belgische binnenland. Met faciliteiten voor zowat elke bedenkbare watersport. Maar daar was nu niets van te zien, want gelukkig waren er weinig dagtoeristen afgezakt naar dit mooi stukje natuur.
Dankzij mijn gps konden we ons veroorloven van de verharde wandelpaadjes af te wijken en losweg door veld en bos te stappen. Het nostalgisch stukje scout in mij werd lekker verwend.
Tijdens een nachtelijk autoritje zijn we nog net op tijd kunnen uitwijken voor een kolos van een everzwijn die over de weg gallopeerde. En tijdens het wandelen hebben we een onschuldig hertje weggejaagd. Maar voor de rest zijn we lief geweest met de beestjes.
“Yoo-Hoo, I’ll make ya famous!“
Een memorabele quote uit de geestige actiefilm “Young Guns II” uit ’90.
Met grote namen zoals: Emilio Estevez (Billy The Kid), Kiefer Sutherland en Christian Slater.
Maar dat is eigenlijk niet waarover ik het wil hebben. Het is wél het eerste waar ik aan dacht toen ik een zeer positief telefoontje kreeg van het reclamebureau Famous in Brussel.
Na 3 jaar een een pritske heb ik het zowel gezien bij U&I Learning in Gent en samen met Kathleen, onze woonplaats en onze kat, verhuist ook mijn werk naar Brussel.Vanaf 5 januari mag ik mij weer een echte Brusseleir noemen. Een échte, jawel, want ik ben daar geboren en opgegroeid en keer dus met plezier back to my roots.
Famous is een samensmelting van I Do, LG&F en Snow. En ze vormen nu een team met Rich in Amsterdam. Rich & Famous dus. Qua ambitie kan dat wel tellen.
Maar volledig terecht als je een kijkje neemt op hun site en vaststelt dat hun reclamecampagnes niet minder dan geniaal zijn uitgedacht.
Reclame en marketing is ook de sector waar Kathleen in werkt (eigenlijk zijn we nu beetje concurrenten van elkaar) en deze blog zal logischerwijs ook meer in die richting evolueren.
Ik voel mij net weer het koddig ventje van zes dat zijn eerste Nintendo kreeg voor Sinterklaas (nog eens dikke merci aan mijn oudjes daarvoor).
Maar nu dus eerst kerstvakantie en heel onze inboedel van Gent naar Jette krijgen. Of nee, eerst schilderen in Jette. Soit… veel leuke dingen op mijn agenda dus. Me loves it!
Brussel, Here I come… back. En om Johan Verminnen nog eens te quoten:
Mijn Brussel, ‘k zit in je binnenzak
een warme jas
je binnenstad
die mij omarmt
en verwarmt als vroeger
Als toetje de trailer van Young Guns 2, met op het einde de famous quote.
Al 254040 uren ben ik bezig om mij in te zetten voor wereldvrede en dat moet gevierd worden!
Hoera voor mijzelf!
Snoep voor iedereen!
Wanderlust (Middle High German: wandern, to wander, and Lust, desire) is a German loanword. It is commonly defined as a strong desire to travel, or, of having a strong desire to explore the world.[1] Some consider it to be a simple linguistic compound of wander and lust.
Ik vind Wanderlust een mooi woord. En ik ben niet alleen want het was de titel van een nummer van oa. Björk, REM, Mark Knopfler, Paul McCartney, Flogging Molly en Duke Ellington. En om Johan Verminnen te citeren:
Ik wil de zon zien ondergaan in Cuzco
De tango dansen in Buenos Aires
De blues van Memphis tot in New Orleans
O, ik zou zo graag de wereld zien
Ik wil de fado horen van Rodrigues
En de bouzouki van Dalares
Of Piazzola z’n bandoneon
Horen klinken als de avond komt
‘r Zit een regenjas
Met mij op een terras
Toch doet zo’n regenjas
Dromen dat het zomer wasIk wil, ik wil ik
Ik wil, ik wil ik
Ik wil, ik wil ik
Ik wil de wereld zien
De zon en een lekker lang weekend is al wat nodig is om dat wanderlust gevoel te laten kriebelen in elk kippevelbolletje van mijn lijf. Dan droom ik lekker weg onder de zon met een Tripel Karmeliet in de hand. Wegzweven naar verre landen en nadenken over dingen die ik zeker nog wil doen in mijn leven. En liefst voor ik er te oud voor ben (de 30 komt nabij en ik begin te panikeren ;) )
Dus hieronder in willekeurige volgorde een korte wishlist voor de komende jaren:
Niets is onmogelijk en ik ben er vastbesloten in dat ik heel het rijtje succesvol zal afwerken.
Ik ga ook eens een stokje vangen. Waarvoor dank Dramoghe!
Helaas heb ik sinds het secundair onderwijs geen boek meer aangeraakt tenzij het was om aan iemand cadeau te doen (Tirza van Arnon Grunberg aan Kathleen) . En toen ik verplicht boeken moest lezen, was ik al goed vertrouwd met het internet en ‘de film van het boek’ en betwijfel ik of ik überhaupt wel een boek gelezen heb. Ik herinner mij wel nog ‘koning van katoren’, ‘kusco’ en ‘alleen op de wereld’. Ahja en nog wat Stephen Kings.
Durf mij echter geen cultuurbarbaar te noemen. Ik ben goed op de hoogte van film en muziek en bezoek geregeld wel eens een museum. Niet dat ik mij hoef te verantwoorden voor mijn literaire achterstand, maar toch een beetje :)
Ik lees wél magazine’s (doorgaans de humo en hopen vakliteratuur) én ken heel het internet nagenoeg vanbuiten. Dat telt toch ook al wat mee?
Maar om toch een beetje estafetteblogger te spelen neem ik hier mijn laatste lectuur bij de hand en quote wat regels.
Een computer arts special van 2002 over flashgames:
Programming tips:
As for making the games themselves, programming comes first. This means programmers can work with dummy graphics until satisfied with frameworks. Meanwhile, illustrators design ingame graphics in Flash itself, which gives them clean lines and reduced file sizes. Finished graphics are then integrated, programming polished, and, finally, sound and high-score tables added.
Ik smijt het stokje in de handen van:
Aaaah, het Angelusinstituut. Massa’s huid heb ik daar achtergelaten aan de harde stenen van de speelplaats. Honderden keren ben ik over den draad geklommen achter de bal die daar toevallig beland was. Verschillende keren heb ik op het dak van het huizeke naast de zandbak geklommen of achter het hoekske gespeeld terwijl dat allemaal niet mocht.
In de winter ging ik met het water dat voor de plantjes bedoeld was ijsglijbanen maken waar we dan massaal op ons gezicht op gingen. Ik herinner mijn nog mijn glansrol als Pinochio, vieze spuitbus en trapezecoördinator op de schoolfeesten.
En nu is het weer zover. Ter gelegenheid van zijn 50-jarig bestaan geeft Angelus een groot schoolfeest waar alle oud-leerlingen op uitgenodigd zijn. Ik heb, samen met vele anderen, de opdracht gekregen om mijn klas te mobiliseren voor dit feest.
Dus als jij hier als ex-klasgenoot belandt, download dan het inschrijvingsformulier en kom gezellig bijpraten op 31 Mei.
feed your fishes
