© Go Zuid-Afrika

Iedereen zou een backup-plan moeten hebben voor wanneer alles tegensteekt in het leven. Waar je met een schone lei kan rebooten en je manier van leven radicaal kan omgooien. Wij hadden ook zo’n plan, een utopische droom waar verder, buiten een fantaseer-moment aan de keukentafel, eigenlijk niet verder over is nagedacht.

Wij gingen een zaak openen aan de Zuid-Afrikaanse kust waar je Belgische wafels kon krijgen. Gemaakt op grootmoeders wijze met verse fruitjes en een extravagante kwak slagroom. Blijkbaar is er nu dus iemand ons voor!

Wij wensen ene Evi Tubex (33) uit Brugge veel succes met ons idee.

Ondertussen hebben we al een backup-backup-idee!
We openen een biltong-winkeltje in België. Biltong is, samen met droëwors, een culinaire delicatesse uit Zuid-Afrika. Malse reepjes rundsvlees die met zout en kruiden gedroogd werden onder paardenzadels om de voortrekkers van calorierijk voedsel te voorzien tijdens hun lange trektochten. En tot nog toe zijn we er niet in geslaagd om een winkel te vinden in België waar ze dit vers maken. Want ingevoerd uit Zuid-Afrika is nogal duur en bovendien minder vers en mals.

Wat je wél (online) kan krijgen in België is Beefjerky. Dat is de Amerikaanse variant op biltong. Persoonlijk vind ik dat minder lekker dan biltong, maar je mag mij altijd een pakje opsturen en ik zal het met plezier oppeuzelen.

Ik kan natuurlijk al mijn fans doorverwijzen naar mijn andere blog waar ik, samen met kathleen, blog over onze reis naar Afrika.

Tot later!

Dag1. Howth.

Eigenlijk waren het maar 3,5 dagen want <sarcasme>dankzij de uitstekende service van Ryanair had ons vliegtuig zo’n 7 uur (zeven uur!!!) vertraging. En net toen het wachten na 4 uur zo lichtjes begon tegen te steken verblijde Ryanair ons met een voucher van €5 die we naar believen konden opdoen in de bar. Behalve voor alcoholische dranken, dat mocht niet. Duidelijk een maatschappij die geeft om zijn klanten.</sarcasme>.

Anyway. Na een rustige  vlucht (aan 800km/uur volgens mijn GPS) van zo’n 90 minuten landen we in Dublin Airport, 20 minuutjes rijden van het stadscentrum. En 15 minuutjes rijden van Sutton Cross. Sutton Cross is het kleine stukje land dat het vasteland met het schiereiland ‘Howth’ verbindt.
Howth is een gezellig visserdorpje met de mogelijkheid om te wandelen langs steile klippen waar de doordringende geur van kokosnoot op een lekker briesje uw neus wordt ingejaagd. Die kokosgeur is afkomstig van de kleine gele bloemetjes die we regelmatig tegenkwamen. Weet er iemand over welke bloemetjes ik het heb? Ik wil zo een struik op ons terras!

‘s Avonds pompaf in het Marine hotel beland om te beseffen dat er een sauna, yacuzzi en zwembad waren, maar we helaas geen zwemgerief bijhadden. En naakt mocht niet. Het avondeten en ontbijt waren ruim voldoende en lekker. De ontvangst zeer vriendelijk en behulpzaam. En overal proberen ze hier en daar wat franse woorden te gebruiken. Terwijl ik nochtans zo hard mijn best deed om native english speaker te zijn.
Onze grote kamer had uitzicht op de zee, een pannetje duin, een vuil kiezelstrand en in de verte zagen we Dublin lonken.

Dag 2. Dublin

We hadden in de luchthaven in Charleroi 7 uur de tijd om een interessant boekje te vinden over Dublin. 100% Dublin beschrijft 6 wandelingen van zo’n 3 uur in en rond de stad en is zeker aan te raden!
Je kan één wandeling gratis downloaden en dat is ook de wandeling die wij gedaan hebben.
Langs Trinity College, Bank of Ireland, St. Stephen’s Green Park, Wicklow Street en temple bar
kwamen we uit in typische ierse arbeiderswijken waarvan de straatjes ons wel erg deden denken aan de wasstraat in Gent waar we vorig jaar woonden.
Die gezellige straatjes waren toeristenvrij wat niet gezegd kan worden van onze volgende bestemming, de Guinness Warehouse.

Een groot opgezette multimediale promotiemachine slash museum. Ontelbare projecties en videowalls leiden je door het hele productieproces van Dublin’s grootste exportproduct, na U2. Vanuit de Gravity Bar op het topje van het museum hadden we een fantastisch zicht over Dublin en alle pubs waar het zwarte smeuïge brouwsel met kleffe melkkraag getapt wordt.
Vanuit die 360° bar zagen we in de verte, op zo’n 60km van het centrum, het begin van de Wicklow mountains liggen.

Dag 3. The Wicklow Mountains.

De wicklow mountains zijn te bezoeken via een guided bustour of op je eigen ritme met een huurauto. Die huurauto hadden we bij aankomst op de luchthaven reeds geboekt. Een kleine, goedkope Ford Fiesta. Althans… dat was de bedoeling. De prijs liep nog een hoopje op omdat er nog eens een dikke €25 airport-tax bijkwam en €97 voor fuel. Tenzij als je zelf ging tanken, dan kwam dat bij ons op €15.
Die dag gingen we dus met de expressbus €6 naar de airport om daar 30min aan te wachten aan de desk die ons dan uiteindelijk toch doorverwees naar het carpark met de nodige documenten. Bij het carpark moesten we zo’n 10 minuutjes geduld hebben want onze auto was er nog niet. Die 10 minuutjes werden een dik uur en dat is teveel voor mijn geduld. Een beetje kwaadmakerij tegen het klungelige personeel zorgde ervoor dat we daarna onmiddelijk mochten vertrekken met een Toyota Avensis. Toch wel een maatje groter dan die Ford Fiesta.
Kathleen, die nog maar pas haar rijbewijs had verdiend, moest nu rechts instappen in een grote auto met de versnellingspook links. Dat bleek nog redelijk snel te wennen, maar het links rijden is toch een ongemakkelijke aanpassing en bezorgde ons allebei nogal wat stress.
Maar hiephiephoera voor ons Kathleen die de auto heel de dag door smalle baantjes en drukke kruispunten loodste.

Van de luchthaven, door het stadscentrum en er langs de andere kant weer uit, werden de baantjes steeds smaller en rustiger. We naderden het natuurpark van Wicklow. Het natuurpark is veel groter dan we dachten maar toch komen we geregeld hoopjes toeristen tegen. De prachtige beekjes en uitgestrekte heuvels waren het filmdecor voor onder andere Braveheart en andere films die zich in Schotland afspelen, maar praktisch makkelijker te draaien waren in dit gebied.
In het midden van heel het gebied licht het dorpje Glendalough. Waarschijnlijk ooit een pittoresk mijnersdorpje, maar heden niets meer dan parkings, hotels, restaurant en bussen vol, overwegend poolse, toeristen.
Gelukkig vonden weinig toeristen de energie om een wandeling uit hun voeten te schudden en ons uitje langs the upper lake verliep dan gelukkig ook redelijk rustig. Hierdoor konden we zalig genieten van het kabbelende water, het zicht op de heuvels en de geur van kokosgeurige bloemen.
Op onze terugweg zijn we nog een strandwandelingetje gaan maken in Bray. Op zich wel een mooi kuststadje maar de schreeuwerige speelhal en fastfoodketens hadden beter weggebleven zodat er wat meer gezellige restaurantjes en pubs waren geweest.
Uiteindelijk toch nog een gezellige pub on the beach gevonden om snel iets te eten. Want onze auto moest voor 22u terug op de airport staan.
Na een lange rit bleken we daar in de luchthaven op de verkeerde plaats te staan en vonden we niet direct een tankstation waardoor we genoodzaakt waren de volgende ochtend terug te keren naar de luchthaven om de auto af te zetten.

Dag 4. Irish stew

De auto gaan afzetten in de luchthaven en terug met de bus naar het stadcentrum. Daar nog wat rondgeslenterd en aan de meloenen van molly malone gezeten. Een irish stew later kwamen we uit aan the Needle. Een pointless (got it?) monument in het centrum en dat allemaal omdat de ieren gewoon jaloers waren op de eifeltoren, het atomium en andere steden met een typisch postcard monument.
Rare maar enorm vriendelijke mensen, die Ieren.

Desondanks de zeer slechte weersverwachting hebben we enkel de laatste dag een halve druppel regen gezien. Vier dagen is genoeg om Dublin city te zien, maar als je er Howth en de Wicklow mountains en alle andere mooie wandelplaatsen erbij wil zien, is vier dagen echt wel te weinig. Nuja, een weekend duurt altijd veel te kort.

Edit: En binnenkort zet ik nog wat GPS informatie over ons weekendje op deze blog.

Wanderlust (Middle High German: wandern, to wander, and Lust, desire) is a German loanword. It is commonly defined as a strong desire to travel, or, of having a strong desire to explore the world.^[1] Some consider it to be a simple linguistic compound of wander and lust.

Ik vind Wanderlust een mooi woord. En ik ben niet alleen want het was de titel van een nummer van oa. Björk, REM, Mark Knopfler, Paul McCartney, Flogging Molly en Duke Ellington. En om Johan Verminnen te citeren:

Ik wil de zon zien ondergaan in Cuzco
De tango dansen in Buenos Aires
De blues van Memphis tot in New Orleans
O, ik zou zo graag de wereld zien
Ik wil de fado horen van Rodrigues
En de bouzouki van Dalares
Of Piazzola z’n bandoneon
Horen klinken als de avond komt
‘r Zit een regenjas
Met mij op een terras
Toch doet zo’n regenjas
Dromen dat het zomer was

Ik wil, ik wil ik
Ik wil, ik wil ik
Ik wil, ik wil ik
Ik wil de wereld zien

De zon en een lekker lang weekend is al wat nodig is om dat wanderlust gevoel te laten kriebelen in elk kippevelbolletje van mijn lijf. Dan droom ik lekker weg onder de zon met een Tripel Karmeliet in de hand. Wegzweven naar verre landen en nadenken over dingen die ik zeker nog wil doen in mijn leven. En liefst voor ik er te oud voor ben (de 30 komt nabij en ik begin te panikeren ;) )

Dus hieronder in willekeurige volgorde een korte wishlist voor de komende jaren:

• Ons Born in Afrika kindje Yulrich gaan bezoeken.
• Een tweede keer gaan benji-springen, maar deze keer achteruit. (veel filmpjes van dezelfde sprong die ik gedaan heb)
• Met een quad gaan ploeteren in de modder.
• Op vakantie gaan naar: Zuid-Afrika, Ierland, Ijsland, Australië, Kroätië en de rest van de wereld. En allemaal samen met Kathleen uiteraard.
• Kindjes maken met krulhaar. (Ook samen met Kathleen uiteraard ;) )
• Samen met Kathleen een straatbbq met muziek of ander evenement organiseren in de Damhof Cité waar we wonen.
• Nog eens af en toe op een podium staan en mensen/kinderen entertainen.
• Nog eens parachutespringen.
• Een lange vakantie nemen van enkele maanden.
• Om alles samen te vatten: vakantie!

Niets is onmogelijk en ik ben er vastbesloten in dat ik heel het rijtje succesvol zal afwerken.

En daar gaan wij dus 10 dagen gaan hiken. Met tentje in onze rugzak rondtrekken naar pittoreske stadjes en bruuske rotsformaties. Slapen op het strand onder de open sterrenhemel. Manmanman, het wordt tijd dat ik vakantie neem!

Via het fenomenale Google earth (beste programma ooit!) kunnen we perfect zien hoe steil de bergen zijn, hoe dicht de vegetatie is en hoeveel appartementen er langs de te vermijden stranden staan. Overal staan blauwe bolletjes op de kaart waarachter een foto schuilt zodat we al een zeer goed beeld krijgen van de omgeving en de bezienswaardigheden.

Want alhoewel puur natuur wel leuk is, gaan we ook wat cultuur opdoen. Zo kan het goed zijn dat we vanuit Faro direct doortreinen naar Lissabon en vanaf daar de westkust afstappen tot het meest zuidelijke punt, Sagres.
Ik heb nu het goede voornemen om een klein logboek bij te houden en uiteraard veel foto’s te trekken. Die foto’s kan ik dan net zoals bij de ballonvaart plaatsen in een Google Earth bestand zodat iedereen onze reis kan herbeleven.

Als er iemand al in Lissabon of de Algarve geweest is, laat gerust weten. Alle tips zijn welkom.