De prachtige, hoge zaal van de Gentse vlaamse opera was het decor voor de nieuwe voorstelling van Raf en Mich (of was het Mitch) Walschaerts. Getiteld “Wolf”.
Als je de vorige voorstelling “Spaak” gezien hebt, kan je niet anders dan wolkenhoge verwachtingen koesteren voor Wolf.

We zijn deze keer helaas niet in de wolken geraakt. Maar toch een hoogstaand stukje cabaret dat kommil foo in elkaar geknutseld heeft. De korte sketches en muziek worden gelijkwaardig en afwisselend verdeeld over de voorstelling van zo’n 100 minuten.

Het thema “Wolf” slaat op de wolf die bij iedereen vanbinnen schuilt, of toch bijna iedereen, en de wolf uit de drie biggetjes die dromen,huizen of geluk komt wegblazen. Alsof het zijn natuurlijk lot is.

De verhaaltjes en liedjes draaien als een windhoos chaotisch rond elkaar en de broers draaien hier soms rustig, dan weer energiek mee de hoogte in. Tot in de hemel zelf, waar Raf zichzelf dan maar uitroept tot God hemzelve.

Persoonlijk was ik het meest gecharmeerd door de romance van de beer en de eekhoorn, het gedribbel met enjambementen in het nummer van de beenloze voetballer dat escaleert naar een echtelijke caféruzie én het goddelijke slotnummer dat mij wat aan ‘Dear God’ van XTC deed denken.

Wij hebben hem gezien en goedgekeurd en u bent…
De volgende!

Lekker grof lachen met een homofobe antisemitische racistische pedofiele Antwerpenaar die daarenboven nog eens goed kan lachen met het Vlaams Belang. Dat moet kunnen tegenwoordig.

Soms een beetje over het randje van platvloers, maar Belgen houden nu schijnbaar wel van wat pipikakaproet humor.

Een gouden tip: kom niet te laat op een optreden van Alex Agnew!

photo credit: bramloquet

Dat moet al meer dan 10 jaar geleden zijn dat ik nog twister heb gespeeld.

En ik blijk er nog steeds woopass in te geven!

En dan nog 123 impro gespeeld. Een variant op het gekende 123, piano. In plaats van piano wordt er dan iets anders gezegd en de deelnemers beelden dit dan vliegensvlug uit in plaats van gewoon stil te blijven staan.
De korte bedenktijd om iets uit te beelden heeft dan als gevolg dat Jezus met de handen boven het hoofd aan het kruis hing. En een hond en een eekhoorn zien er ook hetzelfde uit. Tenzij als je iemand hebt die je staart kan spelen.

Soit, het was gezellig in het zonnige gras.

Vorig weekend had ik een zalig weekendje aan zee samen met Kathleen en haar familie.

Ideaal moment voor een foto van ons allebei.

Dit weekend naar Museum Night Fever (MNF) geweest in Brussel.

Volgens de site is MNF:

Zaterdag 1 maart, tussen 19 en 1 uur ‘s nachts, zijn 7 musea in het centrum van Brussel jouw gastheer voor de allereerste Nacht van de Brusselse Musea! Concerten, bodypainting, performances, VJ’s, DJ’s, rondleidingen… Een wervelende programmatie die je met heel andere ogen laat kijken naar de collecties in de vitrinekasten.

Wij zijn met een vrolijk groepje begonnen in het broodhuis om met het piemeltje van Manneke Pis te lachen. Brussel was toen nog een bruisende stad, zong Brel, en dat is het nog steeds.

Tweede in de rij was het stripmuseum. Bij de voorstelling van Interstella 5555, de film met enkel een volledige Daft Punk CD als geluidsband, vielen we wat in slaap. Verder in dat museum kon je jezelf laten striptekenen (mits lang aanschuiven). En uiteraard eens door de permanente collectie flaneren en gaandeweg leren hoe een stripverhaal tot stand komt. Grafische technieken voor beginners dus.

Het Museum van de Nationale Bank van België gaf plaats aan een opgeblazen spaarpottendéfilé. Origineel, dat wel, maar verder van weinig culturele of entertainende waarde.

Het muziekmuseum scheen volzet te zijn, helaas.

De Bozar, een culturele tempel in hartje Brussel, huisde de tentoonstelling van Paul Klee. Het kan aan het late uur gelegen hebben, maar de werken van Paul Klee kunnen mij nu eens niet boeien.
Voor de muzikale noot zorgde “Iceland meets Belgium”. Een Finse post-post-post-postrock band die net hun eerste muziekles in de praktijk probeerden om te zetten. Een slaapverwekkend gejengel tot gevolg. Met af en toe onderbroken door een gefluit waarvan de muzikale meerwaarde mij volledig ontgaat.

NAAKT! Kwestie van mijn lezers hier weer wakker te schudden. Er was als doorlopende animatie ook een bodypaint sessie te volgen. Een model liet zichzelf versieren met werken van Paul Klee. Oordeel zelf over het resultaat.

Het hoogtepunt van het avondje Brussel zou dan toch de Red-Bull afterparty moeten worden. €3,5 voor een Heineken vind ik nu iets van het slechte teveel. En DJ Spinna, voor de gelegenheid overgevlogen uit de Big Apple, bracht aangename muziek maar mixte die nog slechter aan elkaar dan radio Spes.

Begrijp mij niet verkeerd, ik heb mij geammuseerd. Maar ben toch teleurgesteld in het aanbod. Maar Brussel bruist nog steeds, zoveel is zeker.

edit: Kathleen heeft er ook iets over geschreven.

Gisteren eindelijk nog eens dansles. Na al de oefenavonden of het studieplezier van meisjelief hebben we eindelijk weer kunnen genieten van het professioneel advies van Frank en Camilla. Onze dansleraars van Dansschool Sint-Paulus in Gent.

We waren alles een beetje aan het verleren en het deed dan ook deugd om gisteren onze achterstand wat in te kunnen halen. We kunnen weer helemaal mee met de chachacha. Volgende week komt er nog een stukje quickstep bij.

De dansclub biedt een heel gamma aan dansen aan. Wij volgen ballroom en vorig jaar namen we daar nog wat latin bij. Met wat geluk maken we ons nu niet al te belachelijk meer als het gaat om : engelse wals, weense wals, quickstep, tango, jive, chachacha, rumba, samba, discoswing en salsa.

wij aan het dansen

Vorige donderdag naar Slimmer dan de zanger van Bart Peeters gaan zien.

Zoals verwacht een enorm sfeervol en werelds optreden. Kathleen, mijn bionische gazelle, heeft er al een uitgebreide review over geschreven, dus ga ik dat niet meer doen. You win this round babe ;)

Het snot blijft maar vallen. En ondertussen een deadline halen op mijn werk. Liever wat in mijn bed kruipen.

Maar er is ook goed nieuws! Kathleen heeft zeer goede schoolresultaten. (buiten grafische, maar een 9/20 is vlotjes delibereerbaar in een laatste jaar).

Weinig aan het bloggen de laatste dagen. Maar dat komt omdat ik tot 11 februari zonder internet zit thuis. Belgacom neemt zijn tijd om mijn adsl-kabel (via Dommel, maar daarover later een uitgebreid verslag) aan te sluiten blijkbaar. Gelukkig heb ik op het werk en bij de buurman nog een pc mét internet.

Om de offline-tijd te doden, heb ik een nieuwe game gekocht. “The Witcher”. Maar daarover later nog een review.

En vanavond naar Bart Peeters in het Capitole. Ik ben benieuwd. Waarschijnlijk volgt er hierover ook nog een review op deze blog.

Genoeg stuff om binnenkort weer over te bloggen!

Zondagmiddag lagen we nog gezellig uit te slapen van Spinvis en de Gentse feesten van de avond voordien. Ik nam dan ook half slaperig de telefoon op toen die afging en wat ik hoorde maakte mij op slag klaarwakker. We mochten vanavond eindelijk gaan ballonvaren! Alhoewel het die middag nog regende, garandeerde de piloot ons dat we fantastisch weer mochten verwachten ‘s avonds.

En hij hield woord. Door de regen en de wind was de lucht gezuiverd van stofdeeltjes waardoor we extra ver konden kijken. In al ons enthousiasme kwamen we bijna te laat aan op de plaats van afspraak op de parking van de Holiday Inn aan het U.Z.. Gelukkig gaf onze taxichauffeur op lichte aandrang lekker veel gas. Daar stond de Landrover die ons naar een klein veldje naast de watersportbaan bracht.

Het uitladen, opzetten en opblazen van de ballon ging allemaal vrij snel en professioneel. Rond 19u45 werden de mensen onder ons dan ook enorm snel gereduceerd tot op en neer springende pixeltjes tussen lego-huisjes.

Als je van de watersportbaan een rechte lijn trekt naar de Dampoort, dan weet je welke koers we aan het varen waren. We zagen en hoorden de optredens op polé-polé en Baudelo.
Op het hoogste punt konden we zowel de Kemmelberg, de zee, Antwerpen en Brussel zien liggen.

Tijdens de landing in de buurt van Waasmunster dreigden we in plaatsnood te komen door de autosnelweg. We moesten dus terug de lucht in om wat verder van die hindernis te vliegen. Na een spectaculaire afremming tegen een boom (dat blijkt een truukje van de pro’s te zijn) maakten we een redelijk zachte landing. We waren echter in een moeilijk bereikbaar drassig stukje wei en na wat gesukkel stegen we weer op om een kleine honderd meter verder weer te landen.

Na het opplooien van de gigantische ballon kregen we traditioneel nog een glaasje Champagne en een attest van onze vlucht.

Het was een spectaculaire vlucht van zo’n twee uur waar we tot iets boven de drieduizend voet (1050 meter)  hoogte stegen en daalden tot onze maand de toppen van de maïs onder ons streelde. Een zeer bekwame piloot, leuk gezelschap en fantastische vergezichten maakten deze vlucht onvergetelijk!

Dankzij Google Earth kan je de foto’s van de vlucht vergelijken met de locatie op de satelietfoto’s. Google Earth is gratis te downloaden. Alsook onze vluchtroute met enkele foto’s die je kan zien door op de duimspijkers te klikken.

Nog meer foto’s bij: Read more…

Ter compensatie voor een uitgestelde ballonvaart, ben ik samen met Kathleen helemaal boven op Sint-Baafs gaan staan. Het is iets minder hoog dan een luchtballon, maar toch wel zeer indrukwekkend. Je krijgt er een goed zicht van de watersportbaan tot de dampoort en met wat fantasie zagen we door de wolken wat van Deinze en Zelzate.
De beklimming is niet weggelegd voor mensen met zwakke knieën of claustrofobie. Anderen zullen geen spijt hebben van de 444 trappen omhoog, het fantastische uitzicht en de 444 trappen omlaag. Voor de inkomprijs van €1, moet je het ook al niet laten.

Read more…