Keukentafel

multimedia, reclame, reizen, film, muziek, karl leenknegt, en 't leven

Archive for the 'Wandelingen' Category

Wat is geocaching en hoe begin ik eraan?

1. Inleiding
2. Het kopen van een geschikte GPS
3. Het vinden van goeie geocaches en het overzetten naar je GPS
4. Het vinden van een leuke wandelroute
5. Het instellen en gebruiken van je GPS

1. Inleiding in geocaching.

Volgens wikipedia:
Geocaching is een buitensport en spel, waarbij gebruik wordt gemaakt van een GPS-ontvanger om ergens ter wereld een zogenaamde cache (schat) te vinden. Een cache is in het algemeen een kleine waterdichte doos, voorzien van een logboek en de “schat” (ook wel “goodies”, ruilspulletjes die voor kleine kinderen erg leuk kunnen zijn). Na het verstoppen van de schat maakt de plaatser de locatie bekend aan andere geocachers, meestal via internet. Anderen kunnen bij het vinden van de schat vaak items ruilen en/of toevoegen. In de schat is altijd een logboek aanwezig, waarin de vinder zijn naam achter kan laten. Het is ook de bedoeling dat de vinder op de website van de betreffende schat een bericht achter laat, ook als het niet is gelukt de schat te vinden.

geocachingVoor mij is het een ideaal excuus om eens de wandelschoenen aan te trekken en het kind in mij wat los te laten.

Het kost mij een kwartiertje voorbereiding om een leuke wandeling te vinden waarbij er onderweg één of meer geocaches verstopt zijn. In 2 klikjes staan die op mijn Garmin Etrex Legend HCx GPS en diezelfde GPS leidt mij dan naar de plaats waar de wandeling begint.

Elke geocache bevat een logboek en het verbaast mij telkens weer hoe actief er ge-geocached wordt in België. Het is zelden langer dan een week geleden dat er iemand in het logboek heeft geschreven. Regelmatig zelfs op dezelfde dag!
Een traditionele geocaches bevat enkele kleine schatten zoals aanstekers, speelgoedjes, snoep, sleutelhangers en andere kleine prullen. Andere soorten geocaches zijn de microcache, mysterycache en multicache.

Traditional cache: Een verstopt doosje met daarin een logboek en wat cadeautjes.

Microcache: Geen cadeautjes in deze cache. Enkel een opgerold logboek in een filmroldoosje. Meestal moeilijker te vinden dan een traditional cache.

Mysterycache: De cache is gesloten met een slot. De cijfercode van het slot moet gevonden worden door een, meestal eenvoudig, raadsel op te lossen. Soms kan je het raadsel pas oplossen door een tip ter plaatse zoals de datum op een monument. Het kan ook zijn dat de exacte coördinaat van de cache nog niet helemaal bekend is en moet gevonden worden door het oplossen van een puzzel.

Multicache: Een wandeltocht die je van de ene cache naar de andere leidt. Je krijgt enkel de eerste cache-coördinaten mee. In die cache vind je dan de coördinaten voor de volgende enz. Hier reken je dus best een volle dag voor uit.

Als beginner begin je best met een traditional cache.

2. Het kopen van een geschikte GPS

Ik gebruik een Garmin Etrex Legend HcX GPS. Die heb ik cadeau gekregen van Kathleen en ben er zeer tevreden over.

Garmin biedt op zijn eigen site de mogelijkheid om snel veel geocaches naar je gps over te zetten en werkt bovendien mee aan fantastische sites als http://www.routeyou.com.
Bovendien zijn er buiten Garmin weinig GPS-merken geschikt voor wandel- of fietstochten.

Waar je op moet letten bij de aankoop:

Nauwkeurigheid.
Tegenwoordig zijn alle recente GPS’en uitgerust met 12 kanalen. Dit wil zeggen dat je maximaal 12 satelieten kan gebruiken om je positie te bepalen. Naargelang de ontvangst van die satelietsignalen kan je van ongeveer 15 meter tot 1 meter nauwkeurig je positie bepalen. Je GPS kan de miswijzing weergeven en bij mij is die doorgaans rond de 3 meter in België.

Aansluitbaarheid op je pc.
Sommige kleine GPSen bieden weinig meer dan het invoeren van een coördinaat en een pijl die je ernaar toe wijst. Dit kost wat meer moeite, maar is wel beter voor je budget.

Externe geheugenkaart.
Zeer handig als je van plan bent om veel kaarten op je GPS te zetten. Voor al de europese kaarten ( Garmin City Navigator europe 2009) en de stafkaart kom ik nét toe met een SD-kaartje van 2 gigabyte.

Batterijen.
Hoe meer batterijen, hoe beter en hoe zwaarder. 2 Lithium batterijen volstaan ongeveer om 2 dagen volop te geniet van je GPS.

Scherm.
groot, klein, kleur of zwartwit, touchscreen of niet. Ze hebben allemaal een grote invloed op het gebruiksgemak. Ik zou wel opteren om eentje te kopen met een kleurenkaart. Dit vergemakkelijkt het navigeren enorm.

Duurzaamheid.
Een goede wandel/fiets GPS moet tegen een stootje en een spatje kunnen. Sommige gewone auto-GPSen kunnen ook gebruikt worden voor een geocache, maar deze zijn breekbaarder en kunnen zelden lang zonder externe voeding.

3. Het vinden van goeie geocaches en het overzetten naar je GPS.

De officiële site voor geocaching is geocaching.com. Hier vind je alles!
Je kan er via google maps zoeken naar caches. Bijvoorbeeld in Beersel. Of je kan een adres ingeven. Zowel in België, Nederland als de rest van de wereld.
Als je beschikt over een Garmin GPS kan je via hun site hetzelfde doen. Daarvoor moet je wel eerst een account aanmaken.
Beide sites laten toe om een geocache met één klik over te zetten naar je GPS. Hiervoor wordt je wel gevraagd om een browserplugin te installeren.
Geocaching.com laat je de geocache ook downloaden in een GPX bestand dat door bijna alle GPS-toestellen kan gelezen worden.

Als je direct alle caches van België op je gps wil zetten (als deze genoeg plaats heeft hiervoor), kan je een .gpx bestand downloaden van geocaching.be. Die site houdt een recente lijst van alle caches in België bij.

geocache1Elke geocache heeft een aparte pagina waar je meer informatie vindt. Je ziet er de moeilijkheidsgraad van de cache, commentaar van andere geocachers, een tip waar de geocache precies verstopt ligt en wat achtergrondinformatie.
Ook belangrijk is dat je de geocache hier kan claimen als ‘gevonden’. Je kan dan met je account op de site altijd zien welke caches je al gevonden hebt.

4. Het vinden van een leuke wandelroute.

geocache3Hiervoor gebruik ik een pareltje op het internet.
Routeyou.com biedt een gigantisch overzicht aan wandel en fietsroutes. Je kiest de routes volgens locatie en vervoersmiddel of vele andere zoektermen. Je kan bijvoorbeeld zoeken naar routes van  tussen de 5 en 10 kilometer, geschikt voor rolstoelgebruikers en rond het thema ‘bier’. Je kan het reliëfverloop zien en je krijgt er nog wat foto’s van onderweg bij. En ook hier is het eenvoudig om met één klik de route over te zetten naar je GPS (toch zeker voor Garmin-toestellen).

In dit voorbeeld zie je een wandelroute rond Beersel die ik vorig weekend gestapt heb.

5. Het instellen van je GPS.

Als de geocaches en de wandel- of fietsroute in je GPS staan, kan je vertrekken!
Als je GPS route-guiding ondersteunt, geef je de startplaats van de wandeling in en kan je er vlot met de auto naartoe.
Je kan ook de trackback functie van je GPS gebruiken om het gedownloade tracklog in te laden en je daardoor te laten leiden naar het startpunt en vanaf daar je te gidsen op de rest van je wandeling.

Als je je gps zo ingesteld hebt, dat hij per dag bijhoudt waar je geweest bent, kan je dit altijd nog eens op Google Earth of maps visualiseren via de gpsvisualizer. Je laadt hier je .gpx bestand op en de site zet het om naar een .kml of .kmz bestand dat je kan openen met Google Earth.

Binnenkort schrijf ik nog een blogpost over het geo-taggen van je foto’s die je op je wandeling gemaakt hebt. Deze kan je dan ook bekijken via Google Earth.

posted by Keukentafel in multimedia,Wandelingen and have Comments (5)

De wereld gaat om zeep!

3-little-pigspicture-252Alarmfase 5! En er zijn er maar 6! De mexicaanse (dat mag je niet meer zeggen) varkensgriep (dat mag je ook niet meer zeggen van Israël en wat wetenschappers) griep waar iedereen over spreekt, laat er geen gras over groeien. In duistere hoekjes van duistere cafés worden ongetwijfeld al duistere weddenschappen gehouden over wanneer de griep toeslaat in België en hoeveel slachtoffers deze nu gaat maken (ge moogt er een miljoentje naast zitten).

Ge zou voor minder paniekeren!

Maar nu even niet, want straks is het lang weekend en schijnt de zon! Waarschijnlijk gaan we eens naar de dardennen om de batterijtjes op te laden en wat te geocachen. In de dardennen is er vooralsnog geen supergriep opgedoken en staat er nog wel ergens bunkertje… just in case.

En voor mensen die er wat mexicaans uitzien of ooit al eens varken hebben gegeten en toch nog vrienden willen overhouden aan deze “”"”pandemie”"”", is er een  fijne t-shirt op de markt.

Zelf youtube gaat om zeep!

Voor mensen met wat minder hoopvolle uitzichten heb ik dit spelletje ergens gevonden. Naar alle waarschijnlijkheid het laatste spelletje dat ge zult spelen.

jump

posted by Keukentafel in in het nieuws,politiek en maatschappij,Wandelingen and have No Comments

Weekend Dublin

Als verjaardagscadeautje voor Kathleen zijn we dit weekend 4 dagen overgevlogen naar Dublin.
Hieronder een kort verslag van het zalig weekendje.

Dag1. Howth.

landenEigenlijk waren het maar 3,5 dagen want <sarcasme>dankzij de uitstekende service van Ryanair had ons vliegtuig zo’n 7 uur (zeven uur!!!) vertraging. En net toen het wachten na 4 uur zo lichtjes begon tegen te steken verblijde Ryanair ons met een voucher van €5 die we naar believen konden opdoen in de bar. Behalve voor alcoholische dranken, dat mocht niet. Duidelijk een maatschappij die geeft om zijn klanten.</sarcasme>.

Anyway. Na een rustige  vlucht (aan 800km/uur volgens mijn GPS) van zo’n 90 minuten landen we in Dublin Airport, 20 minuutjes rijden van het stadscentrum. En 15 minuutjes rijden van Sutton Cross. Sutton Cross is het kleine stukje land dat het vasteland met het schiereiland ‘Howth’ verbindt.
Howth is een gezellig visserdorpje met de mogelijkheid om te wandelen langs steile klippen waar de doordringende geur van kokosnoot op een lekker briesje uw neus wordt ingejaagd. Die kokosgeur is afkomstig van de kleine gele bloemetjes die we regelmatig tegenkwamen. Weet er iemand over welke bloemetjes ik het heb? Ik wil zo een struik op ons terras!

p1040016‘s Avonds pompaf in het Marine hotel beland om te beseffen dat er een sauna, yacuzzi en zwembad waren, maar we helaas geen zwemgerief bijhadden. En naakt mocht niet. Het avondeten en ontbijt waren ruim voldoende en lekker. De ontvangst zeer vriendelijk en behulpzaam. En overal proberen ze hier en daar wat franse woorden te gebruiken. Terwijl ik nochtans zo hard mijn best deed om native english speaker te zijn.
Onze grote kamer had uitzicht op de zee, een pannetje duin, een vuil kiezelstrand en in de verte zagen we Dublin lonken.

Dag 2. Dublin

Trinity College

We hadden in de luchthaven in Charleroi 7 uur de tijd om een interessant boekje te vinden over Dublin. 100% Dublin beschrijft 6 wandelingen van zo’n 3 uur in en rond de stad en is zeker aan te raden!
Je kan één wandeling gratis downloaden en dat is ook de wandeling die wij gedaan hebben.
Langs Trinity College, Bank of Ireland, St. Stephen’s Green Park, Wicklow Street en temple bar
kwamen we uit in typische ierse arbeiderswijken waarvan de straatjes ons wel erg deden denken aan de wasstraat in Gent waar we vorig jaar woonden.
Die gezellige straatjes waren toeristenvrij wat niet gezegd kan worden van onze volgende bestemming, de Guinness Warehouse.

Guiness is good for me

Een groot opgezette multimediale promotiemachine slash museum. Ontelbare projecties en videowalls leiden je door het hele productieproces van Dublin’s grootste exportproduct, na U2. Vanuit de Gravity Bar op het topje van het museum hadden we een fantastisch zicht over Dublin en alle pubs waar het zwarte smeuïge brouwsel met kleffe melkkraag getapt wordt.
Vanuit die 360° bar zagen we in de verte, op zo’n 60km van het centrum, het begin van de Wicklow mountains liggen.

Dag 3. The Wicklow Mountains.

p1040123De wicklow mountains zijn te bezoeken via een guided bustour of op je eigen ritme met een huurauto. Die huurauto hadden we bij aankomst op de luchthaven reeds geboekt. Een kleine, goedkope Ford Fiesta. Althans… dat was de bedoeling. De prijs liep nog een hoopje op omdat er nog eens een dikke €25 airport-tax bijkwam en €97 voor fuel. Tenzij als je zelf ging tanken, dan kwam dat bij ons op €15.
Die dag gingen we dus met de expressbus €6 naar de airport om daar 30min aan te wachten aan de desk die ons dan uiteindelijk toch doorverwees naar het carpark met de nodige documenten. Bij het carpark moesten we zo’n 10 minuutjes geduld hebben want onze auto was er nog niet. Die 10 minuutjes werden een dik uur en dat is teveel voor mijn geduld. Een beetje kwaadmakerij tegen het klungelige personeel zorgde ervoor dat we daarna onmiddelijk mochten vertrekken met een Toyota Avensis. Toch wel een maatje groter dan die Ford Fiesta.
p1040121Kathleen, die nog maar pas haar rijbewijs had verdiend, moest nu rechts instappen in een grote auto met de versnellingspook links. Dat bleek nog redelijk snel te wennen, maar het links rijden is toch een ongemakkelijke aanpassing en bezorgde ons allebei nogal wat stress.
Maar hiephiephoera voor ons Kathleen die de auto heel de dag door smalle baantjes en drukke kruispunten loodste.

Van de luchthaven, door het stadscentrum en er langs de andere kant weer uit, werden de baantjes steeds smaller en rustiger. We naderden het natuurpark van Wicklow. Het natuurpark is veel groter dan we dachten maar toch komen we geregeld hoopjes toeristen tegen. De prachtige beekjes en uitgestrekte heuvels waren het filmdecor voor onder andere Braveheart en andere films die zich in Schotland afspelen, maar praktisch makkelijker te draaien waren in dit gebied.
In het midden van heel het gebied licht het dorpje Glendalough. Waarschijnlijk ooit een pittoresk mijnersdorpje, maar heden niets meer dan parkings, hotels, restaurant en bussen vol, overwegend poolse, toeristen.
bloemenGelukkig vonden weinig toeristen de energie om een wandeling uit hun voeten te schudden en ons uitje langs the upper lake verliep dan gelukkig ook redelijk rustig. Hierdoor konden we zalig genieten van het kabbelende water, het zicht op de heuvels en de geur van kokosgeurige bloemen.
Op onze terugweg zijn we nog een strandwandelingetje gaan maken in Bray. Op zich wel een mooi kuststadje maar de schreeuwerige speelhal en fastfoodketens hadden beter weggebleven zodat er wat meer gezellige restaurantjes en pubs waren geweest.
Uiteindelijk toch nog een gezellige pub on the beach gevonden om snel iets te eten. Want onze auto moest voor 22u terug op de airport staan.
Na een lange rit bleken we daar in de luchthaven op de verkeerde plaats te staan en vonden we niet direct een tankstation waardoor we genoodzaakt waren de volgende ochtend terug te keren naar de luchthaven om de auto af te zetten.

Dag 4. Irish stew

Sweet Molly Malone

De auto gaan afzetten in de luchthaven en terug met de bus naar het stadcentrum. Daar nog wat rondgeslenterd en aan de meloenen van molly malone gezeten. Een irish stew later kwamen we uit aan the Needle. Een pointless (got it?) monument in het centrum en dat allemaal omdat de ieren gewoon jaloers waren op de eifeltoren, het atomium en andere steden met een typisch postcard monument.
Rare maar enorm vriendelijke mensen, die Ieren.

Desondanks de zeer slechte weersverwachting hebben we enkel de laatste dag een halve druppel regen gezien. Vier dagen is genoeg om Dublin city te zien, maar als je er Howth en de Wicklow mountains en alle andere mooie wandelplaatsen erbij wil zien, is vier dagen echt wel te weinig. Nuja, een weekend duurt altijd veel te kort.

Edit: En binnenkort zet ik nog wat GPS informatie over ons weekendje op deze blog.

posted by Keukentafel in reizen,Wandelingen and have No Comments

Weekendje Chimay

Het was zelf een item in het maandagochtendnieuws: “De lentekriebels zijn in het land!”.

14°C en een lekker zonnetje zijn de ideale gegevens voor het allereerste terrasje van het jaar. En waar beter genieten van een frisse Chimay dan in Chimay!

Eigenlijk was het plan om op de ‘lossen boef’ naar Frankrijk te rijden en we zien wel waar we uitkomen. Maar onderweg realiseerden we ons dat een voorlopig rijbewijs beperkt is tot België en dus waren we genoodzaakt Frankrijk gerust te laten en te gaan cruisen in de Ardennen. Meer bepaald in de laars van Henegouwen.

Gezien het nog steeds krokusvakantie was, waren de meeste hotelletjes volzet, maar bij de 5de poging hadden we prijs. Een gepensioneerd vrouwtje had nog één kamertje vrij op haar fermette in Barbençon. Ze bleef maar doorleuteren over haar brocante en haar kinders maar voor de rest een sympathiek madammeke. Vlakbij Barbençon ligt de lac de l’eau d’heure (vrij vertaald als ‘meer met een reukje aan’). Het grootste plasje water in het Belgische binnenland. Met faciliteiten voor zowat elke bedenkbare watersport. Maar daar was nu niets van te zien, want gelukkig waren er weinig dagtoeristen afgezakt naar dit mooi stukje natuur.

Dankzij mijn gps konden we ons veroorloven van de verharde wandelpaadjes af te wijken en losweg door veld en bos te stappen. Het nostalgisch stukje scout in mij werd lekker verwend.

Tijdens een nachtelijk autoritje zijn we nog net op tijd kunnen uitwijken voor een kolos van een everzwijn die over de weg gallopeerde. En tijdens het wandelen hebben we een onschuldig hertje weggejaagd. Maar voor de rest zijn we lief geweest met de beestjes.

posted by Keukentafel in over mijzelf,Wandelingen and have No Comments

Wandeling naar natuurgebied “Het Leeuwenhof” in Drongen

Kathleen ligt in het gras aan het gemeentelijk kerkhof van drongenHet was weer een lekker wisselvallig weertje gisteren. Ideaal dus om de natuur in te trekken in charmant gezelschap.

Ondertussen zullen we heel Gent en omstreken zowat verkend hebben. En deze keer gingen we langst de kanten van Drongen de natuur opzoeken. Na wat intense online research (kuch) kwamen we uit op “Het Leeuwenhof“. Een goed verstopt plasje water waar een allegaartje van vogels hun eigen bel-air hebben gekregen. Rebels als we zijn, hebben we hier en daar al eens een hek of prikkeldraad moeten over klimmen om écht in de natuur te staan. Op die manier sta je dan al eens plots oog in oog met twee volumineuze koebeesten waardoor de route on the fly wordt aangepast. Nadat we voldaan waren in onze avontuurlijke klimbehoeften, zochten we een deugdzaam terrasje op. Daar maakten we ons, naar goede gewoonte, weer gezamenlijk belachelijk op foto.Route wandeling Leeuwenhof in Drongen

Hiernaast nog even de route die we afgelegd hebben.
We begonnen aan de bushalte Drongen Kerkhof. Vandaar de foto naast dit artikel.

Onze volgende wandeling zal ons waarschijnlijk naar Campo Santo brengen. Maar daarover dus later meer.

posted by Keukentafel in Things to do,Wandelingen and have No Comments

Switch to our mobile site